خسته ام از لبخند اجباری خسته ام از حرفای تکراری
خسته از خواب فراموشی زندگی با وهم بیداری

این همه عشقای کوتاه و این تحمل های طولانی
سرگذشت بی سرانجام گمشدن تو فصل طوفانی

حقیقت پیش رومون بود ولی باور نمیکردیم
همینه روز روشن هم پی خورشید می گردیم

نشستیم روبروی هم تو چشمامون نگاهی نیست
نه با دیدن نه با گفتن به قدر لحظه راهی نیست

من و تو گم شدیم انگار تو این دنیای وارونه
که دریاشم پر از حسرت همیشه فکر بارونه

پٌرم از غرور شکسته...

پٌرم از پرهاي پرواز بسته ....

پٌرم از عشق  به زنجير کشيده..

با لبهاي خونين...

با مژگان غرق در اشک...

و قلبي....هنوز پر احساس...

ميروم.....

به افق هاي دوري که هميشه مرا آنجا مي خواستي ...

ميروم به دور دست ها..

ميروم که خاطره ء ديگري شوم در دفتر سرنوشتت...

ميروم..تا شايد پرندهء وجودت در نبود من پرواز رو از سر بگيره...

تا شبهاي تاريکت پر از روشني باشه..

گويا که وجود من نمي گذاشت تو به حقيقت برسي...

برو...

که هيچ  غير از روشنايي نخواهي ديد...

برو که من تمام سهم تاريکي ات را در دو دست کوچک ام  نگه داشته ام.

برو...

اما نه....

برگرد...

برگرد و خاطراتم را هم با خودت ببر...

برگرد.....

من در ميان اين همه خاطره مدفون شده ام...

برگرد...نجاتم بده...

برگرد...

برگرد برگرد و خاطراتم را هم با خودت ببر...

سلام ای غروب غریبانه دل

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای قصه ی عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق

خداحافظ ای قطره شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

تو را می سپارم به دلهای خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب

تو را می سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را می سپارم به رویا فردا

به شب می سپارم تو را تا نسوزد

به دل می سپارم تو را تا نمیرد

اگر چشم واژه از غم نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد

خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی

اگر زرد ماندم

خداحافظ ای نوبهار همیشه

معنای زنده بودن من ، با تو بودن است

نزدیک ، دور

  سیر ، گرسنه

 رها ، اسیر

 دلتنگ ، شاد

آن لحظه ای که بی تو سرآید مرا مباد !

مفهوم برگ من

در راه سر فرازی تو ، در کنار تو

مفهوم زندگی است ،

معنای عشق نیز

در سرنوشت من

با تو ، همیشه با تو ، برای تو ، زیستن

وقتی که شانه هایم

                            در زیر بار حادثه می خواست بشکند

یک لحظه

                            از خیال پریشان من گذشت

              « بر شانه های تو ...»

بر شانه های تو می شد اگر سری بگذارم

وین بغض درد را

                             از تنگنای سینه بر آرم

                                                             به های های

آن جان پناه مهر

                              شاید که می توانست

از بار این مصیبت سنگین

                                    آسوده ام کند .

راحتم بگذار ای رويای دور

 ای عشق محال

ای تمام سهم من از زندگی

عشق تو چيزی به جز زجر نصيب من نکرد

می خواهم آسوده باشم

می دانی عشق ما مثل دو خط موازی است

که تا بی نهايت نقطه قطعی ندارد

 خواستم قصه ما هم مثل قصه شيرين وفرهاد شود

اما نشد ...............................

نه تو آن فرهاد کوه کن بودی نه من آن شيرين شيدا

می روم خسته و افسرده و زار، سوی منزلگه ويرانه خويش

به خدا می برم از شهر شما ، دل شوريده و ديوانه خويش

می برم ، تا که در آن نقطه دور ، شستشويش دهم از رنگ گناه

شستشويش دهم از لکه عشق ، زين همه خواهش بيجا و تباه

می برم تا زتو دورش سازم ، زتو،ای جلوه اميد محال

می برم زنده بگورش سازم  ، تا از اين پس نکند ياد وصال

ناله می لرزد ، می رقصد اشک ، آه ، بگذار که بگريزم من

از تو، ای چشمه جوشان گناه ، شايد آن به که بپرهيزم من

بخدا غنچه شادی بودم ، دست عشق آمد و از شاخم چيد

شعله آه شدم ، صد افسوس ، که لبم باز بر آن لب نرسيد

عاقبت بند سفر پايم بست ، می روم ، خنده به لب ، خونين دل

مي روم از دل من دست بردار ، ای اميد عبث بی حاصل

* بهار  بهار  صدا  همون  صدا بود                                                              

 صداي شاخه ها و ريشه ها بود                                                
                                                   *  بهار  بهار  چه اسم آشنايی                          

                                                       صدات مياد اما خودت كجايی
* وا بكنيم   پنجره ها رو يا نه                                                                     

              تازه كنيم خاطره ها رو يا نه                                                            
                                          *  بهار  اومد لباس نو تنم  كرد                 

                                                      تازه تر از فصل شكفتنم كرد
* بهار  اومد  با  يه  بغل  جوونه                                                                

       عيد و آورد از تو كوچه تو خونه                                                        
                                      *  بهار  بهار  يه مهمون قديمی             

                                                     يه  آشنايه  ساده  و صميمی
 * يه آشنا  كه  مثل قصه ها بود                                                                    

   خواب و خيال همه بچه ها بود                                                     
                                               *  يادش  بخير  بچگيا  چه  خوب   بود           

                                                     حيف كه هنوز صبح نشده غروب بود
* آخ  كه  چه   زود  قلك  عيديامون                                                            

   وقتي شكست باهاش شكست دلامون                                                 
                                              * بهار  اومد  برفها رو  نقطه چين  كرد         

                                                   خنده   به  دلمردگي   زمين   كرد
  * چقدر دلم  فصل بهار  و دوست داشت                                                          

      وا شدن  پنجره ها  رو  دوست داشت                                                  
                                            * بهار  اومد  پنجره ها  رو  وا  كرد           

                                                     منو  با  حسي  ديگه  آشنا  كرد
   * يه حرف يه حرف  حرفهاي من  كتاب شد                                                       

    حيف  كه  همش  سوال  بي جواب  شد                                              
                                             * دروغ   نگم  دلم  هنوز  جوون  بود            

                                                از صبح تا شب دنبال آب و نون بود

گرچه اين جا نيستی
هرجا می روم
ياهرکار می کنم
صـورت تو را درخيال می بينم
ودلم برايت تنگ می شـود
دلم برای همه چيزگقتن باتو تنگ میشود
دلم برای همه چيزنشان دادن به تو تنگ میشود
دلم برای چشمهايمان تنگ ميشود که پنهانی به هم دل می دادند
دلم برای نوازشت تنگ ميشود دلم برای هيجانی که باهم داشتيم تنگ میشود
دلم برای همه چيزهايی که باهم سهيم بوديم تنگ ميشود
دلتنگی برای تو رادوست ندارم
احساس سـردوتنهايی است
کاش می توانستم با تو باشم ....همين حالا.....

زیباترین بهانه لحظه های زندگیم

نمی دانم وقتی که آرام در نگاهم نشستی

شاد باشم یا غمگین

به برکت وجود تو بود که طعم زندگی را چشیدم

نگاهم که به آینه گره می خورد

جمع شدن قطره قطره تو را می دیدم

و این که آماده باش برای جدایی

باید رها شوی بر پهنای صورتم بغلتی

و شادمانه مرا در این سوگ تنهایم بیشتر فرو بری

بهانه چشمهایم

کمی آرامتر از دیدگانم جدا شو

تا من هم به پاس مهربانی ات

قطره ای دیگر نثارت کنم

نمی دانم اگر روزی نیایی

کدامین دست گونه های خشکیده مرا سیراب می کند

دوست دارم تا با هم دراین دنیای زیبای روئیاها زندگی کنیم
نگران نباش برای خودمون سر پناه که داریم" آلاچیق عشق "
هر وقت هم که دلمون گرفت در" کوچه پس کوچه های عشق " قدم میزنیم
و همه رو به "کلبه فقیرانه" خودمون دعوت میکنیم

از سروده های دوست خوبم " بابک دوست داشتنی "

آدرس وبلاگ : www.babak-saghi.blogfa.com

تو به اندازه ی عشقت آزارم می دهی

من به اندازه ي دوستیمان تحمل مي كنم

تو به وسعت عشقت مرا نمي بيني

من به پهناي دلم مي بينمت

*كاش مي شد  دل بريد  كاش مي شد رفت كاش مي توانستم رهايت كنم*

كاش رها مي شدم كاش بال پروازم بودی

كاش پر پروازم نشكسته بود 

كاش بودي كاش مي ماندي كاش نمي آمدي كاش نمي آمدم

 كاش نبودي كاش نبودم ...واي كاش بيايي  !!

اي بهانه ي بودنم

اي فرشته ي نجاتم اي تمامي من !

 كاش بيايي تا بياموزمت

عاشقي را ... تورا

من چشم در راهم ... تو را من چشم در راهم

در دل ندهم ره پس از اين مهر بتان را

مهر لب او بر در اين خانه نهاديم 

ره دیدار یار دور است و من تنها بی دوست

هنگامي كه به يادت مي افتم اشك در چشمانم حلقه مي زند

و خاطرات تلخ و شيرين گذشته را در روياي خيال غوطه ور مي سازد هيچ وقت فراموشت نمي كنم ، لحظاتي كه با تو بودم و خاطرات شيرينت هرگز از قلبم خارج نشده و نخواهد شد .

  با وجود اين كه مرا تنها گذاشتي و رفتي اما باز به يادت هستم و خواهم بود ياد تو مرا آرام مي كند به دل بي قرارم آرامش مي بخشد با بر گشتن به گذشته حتي براي چند ثانيه اي چشمه چشمانم شروع به جوشيدن كرده و ديگر قطره هاي اشك به من امان نمي دهد .

هنگامي كه تو اين دفتر را مي خواني بين ما فاصله هاست اما مطمئن باش اين دوري بهانه اي براي فراموش كردنت نيست و هميشه به يادت هستم و خواهم بود اگر عشق از ته دل باشد هر جا بروي با توست .

کاش می شد

آن هنگام که دست نوازش نگاهت را بر سردی وجود بی روحم کشیدی

آن هنگام که غریبی و تنهایی ام را با گرمای احساست پر کردی

آن هنگام که دستان یخزده و سرگردانم را در دستان پر مهرت گرفتی

آن هنگام با خود گفتم کاش می شد

دنیا را به پایش می ریختم تمام هستی ام را

کاش بهای این همه فداکاری و عشق را بپردازم

به راستی کاش می شد کاش می توانستم .

             خــدايا دلـم گـرفتـه از اين زمــونه                           

                       نمي خواد ديگه تو اين دنيا بمونه

خدايـا فقط تــويي يـکـي  يـدونـه                                                 

                        نـــزار دلـم تـک و تنهــا بمـونـه

 خـــدايـا تويي اميــد هر خونـه                                                    

                        بي اميــد که آدم زنـده نمي مونه

  خـدايا يـه کـاري کن تو اين زمونه                                                 

                       هيـچ عـاشقي تک و تنهــا نمـونـه

خدايــا خــواهش مــن فقط اينــه                                                  

                        به عشق من يه عمر طولاني بده

                                   که تا ابد تو این دنیا بمونه                                              

آسمون هر چی که داره

                     ماه و خورشید و ستاره

                                          اگه چشماتو ببینه

                                                       پیشه چشمات کم میاره

پلکهای مرطوب مرا باور کن

این باران نیست که می بارد ، صدای خسته ی من است که از چشمانم بیرون می ریزد .

شبی از پشت یک تنهایی غمناک و بارانی

تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم

**********

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت

 دعا کردم

**********

و تو در آبی ترین موج تمنای دلم گفتی

دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویائی

**********

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

تو همون حس غریبی که همیشه با منی                                                 

                                 تو بهونه ی هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای نا امید                                                         

                                   حس دیدن ستاره تو شبای نا پدید

  چه غریبونه گذشتن جمعه های سوت و کور                                              

                                      هنوز اما نرسیدی ای تجلی ظهور

"میلاد حضرت مهدی بر تمامی عاشقانش مبارک "

چه شبها تا سحر نام تورا از دل صدا کردم ....

                                                   دلم را با جنون بی کسی ها آشنا کردم ....

نفهمیدم چه رنگی دارد این شب های شیدایی ....

                                                    که قلبم را فقط با خاطراتت مبتلا کردم ....

چه حسی بود در قلبم شبیه کوچه برفی ....

                                                   به راه کوچه برفی تورا از خود جدا کردم ....

نفهمیدم که می میرم نباشی مثل پروانه ....

                                                   تو را من در ته این کوچه برفی رها کردم ....

بخاطر تمام غمهايي که بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت ....

 بخاطر دلي که برايم شکستي .... .. بخاطر احساسي که برايم پرپر کردي ..... نمي بخشمت....