راحتم بگذار ای رويای دور

 ای عشق محال

ای تمام سهم من از زندگی

عشق تو چيزی به جز زجر نصيب من نکرد

می خواهم آسوده باشم

می دانی عشق ما مثل دو خط موازی است

که تا بی نهايت نقطه قطعی ندارد

 خواستم قصه ما هم مثل قصه شيرين وفرهاد شود

اما نشد ...............................

نه تو آن فرهاد کوه کن بودی نه من آن شيرين شيدا